Τράτα: Τα ελληνικά νησιά ήρθαν σε ένα από τα καλύτερα ψαρομάγαζα της Αθήνας

στις

Ήλιος, ζέστη, θάλασσα, ουζάκι, ψαράκια και απόλαυση είναι ίσως μία από τις συνήθεις εικόνες του Έλληνα, όταν ο καιρός είναι καλός και όταν φυσικά η τσέπη δεν είναι άδεια. Ένα Σάββατο είπαμε κι εμείς να κάνουμε το ίδιο. Και πήγαμε στην Ομόνοια… Ξέρω, τώρα κοιτάτε αμήχανα, σκέφτεστε τι σχέση έχει η θάλασσα με την Ομόνοια και τι μπαρούφες γράφει αυτός. Όμως αν κι εσείς πάτε στην Τράτα, ειδικά με καλό καιρό, θα ξεχάσετε ότι είστε σε μία από τις χειρότερες περιοχές της Αθήνας. Ένα πανέμορφο μαγαζί σε Κυκλαδίτικα χρώματα, ξύλο λευκό στα τραπέζια, με καρέκλες γαλάζιες και άσπρες, που η καθεμιά έχει πίσω της, το όνομα ενός από τα νησιά μας. Και μόνο που θα καθίσεις, νιώθεις ότι είσαι σε κάποιο νησί και οι καλοκαιρινές σου διακοπές μόλις ξεκίνησαν.

picsart_04-25-04581310144.jpgΟ κατάλογος μυρίζει θάλασσα, ειδικά αν παραβλέψει κανείς τα κλασικά τηγανητά καλαμαράκια και το γαύρο και απευθυνθεί ελάχιστα πιο ασυνήθιστα πιάτα. Φυσικά το μαγαζί διαθέτει και ψαράκι, ολόφρεσκο, το οποίο ψήνεται κατά παραγγελία ή γίνεται σούπα. Εμείς κάναμε την παραγγελία μας και αρχίσαμε να πίνουμε τις πρώτες γουλιές από το ουζάκι μας, όταν άρχισαν να καταφτάνουν τα πιάτα.

Πρώτα ήρθαν τα αχνιστά όστρακα. Πρώτον έπαιξα με δύο πράγματα στο μυαλό μου. Πρώτον ήθελα να δω, πόσα διαφορετικά όστρακα μπορεί να έχει ένα μαγαζί, του κέντρου της Αθήνας, στο πιάτο του. Δεύτερον, σε τι ψέμα μπορεί να έπεσα και το πιάτο να είναι γεμάτο μύδια από σούπερ μάρκετ, πάλι. Τουναντίον! Ένα βαθύ πιάτο, με γεμάτη και χορταστική μερίδα από όστρακα αχνισμένα με ντοματούλα μαϊντανό και σκόρδο προσγειώθηκε μπροστά μας και τα μάτια μου έλαμψαν. Μύδια (μόνο δύο), αχιβάδες, πετροσωλήνες, στρείδια, κυδώνια, ήταν όλα εκεί, ζεστά, πεντανόστιμα και έτοιμα.

picsart_04-25-042023055357.jpg

Μετά τα πρώτα σλουρπ και τις πρώτες μπουκιές έφτασε μπροστά μας και το δεύτερο πιάτο. Στον κατάλογο, λέει καλαμάρι γεμιστό και το χρεώνει με το κιλό. Του είπαμε να μας μετρήσει, δύο νοματαίοι ήμασταν και να φέρει ανάλογα. ήρθε λοιπόν ένα μικρό γύρω στα 300 γραμμάρια, γεμισμένο με τυράκι και πιπεριές και στο ειδικό μπολάκι δίπλα του η αρμόζουσα βινεγκρέτ. Το καλαμάρι ψημένο στην εντέλεια, δεν σου άφηνε περιθώρια να πεις, ούτε ότι ήταν άψητο, ούτε ότι δεν ήταν φρέσκο. Ο μάγειρας άφησε τα υλικά να μιλήσουν ώστε να φανεί ο συνδυασμός καλαμαριού και τυριού. Παρ’ όλα αυτά εγώ θα ήθελα ίσως κάτι διαφορετικό μέσα, αντί για πιπεριές που να δίνει λίγο παραπάνω άρωμα. Σε κάθε περίπτωση, από το καλαμάρι δεν έμεινε ούτε ίχνος.

picsart_04-25-041863955163.jpg

Για τέλος έμεινε ο γευστικός οργασμός της βραδιάς, και δεν ντρέπομαι καθόλου για τις εκφράσεις δέους, καθώς η Οστρακομακαρονάδα έφτασε στο ειδικό σκεύος όπου φτιάχτηκε, ώστε και να μην κρυώσει και να μη χάσουμε τα αρώματά της, από το σερβίρισμα σε άλλο πιάτο. Μύριζε θάλασσα ρε παιδί μου. Κοιτάζω μέσα και δεν βλέπω σύνηθες κόκκινο ζουμί, οπότε διαπιστώνω ότι πρόκειται περί βόνγκολε και λέω θα βογκήξουμε. Όπως και έγινε. Σκόρδο ελάχιστο, ίσα για να πάρουν μυρωδιά τα πάντα, χωρίς να καλυφθεί κανένα από τα υπόλοιπα αρώματα και λίγο καυτερό μπούκοβο, ίσα για να μην είναι ξενέρωτο το πιάτο. Όσο για τα θαλασσινά, δεν έχω να πω πολλά. Φρέσκα κυδώνια, πετροσωλήνες και αχιβάδες ήταν ανέμεσα στο αλ ντέντε μακαρόνι και τον ολόφρεσκο μαϊντανό, κάνοντάς μας να χορτάσουμε, να φουσκώσουμε και να στενοχωριόμαστε διότι δεν μπορούσαμε να τελειώσουμε αυτό το εξαίσιο πιάτο.

Έχοντας πάει σε αρκετά μαγαζιά, για θαλασσινά, σε όποια περιοχή της Αττικής κι αν έχω βρεθεί, διαπίστωσα ότι, αν και υπάρχουν αρκετά καλά μαγαζιά, τα οποία είναι και διαφημισμένα αρκετά, υπάρχει ένα διαμάντι που λέγεται Τράτα. Πρόκειται ειλικρινά για ένα θαλασσινό παράδεισο μέσα στο κακό καράκεντρο της Αθήνας. Δεν θα ήθελα να μεταφερθεί αλλού, γιατί ομορφαίνει το σημείο. Όσο για το φαγητό του; Εύκολα μπαίνει στη λίστα με τα καλύτερα θαλασσινά της Αθήνας.

picsart_04-25-04830614302.jpg